மரத்தினின்று உதிரும் இலை காற்றில் புரியும் நாட்டிய அபிநயத்தின் மௌன லிபி
கொலுசுகளின் ஓசையினூடே சலனத்தை வாசித்துச் செல்லும் மோகனப் பயணம்.

06-Dec-2009

ஏதாவது செய்யணும் பாஸ் - II

சென்ற பகுதியின் தொடர்ச்சி...

இந்தியக் கல்லூரிகளை சௌகரியம் கருதி மூன்றாகப் பிரிக்கலாம்:

1. மத்திய அரசின் நிதிபெறும் கல்லூரிகள்:
நாட்டில் மாகாண (Zone) வாரியாக ஐ.ஐ.டி (இந்திய தொழில்நுட்பப் பயிலகம் / Indian Institute of Technology), மாநிலம் வாரியாக என்.ஐ.டி (ஆதியில் ஆர்.இ.சி) (தேசிய தொழில்நுட்பப் பயிலகம் / National Institute of technology) இவையிரண்டும் மிகக்குறைந்த கட்டணத்தில் உலகத்தரக்கல்வி பாலிக்கின்றன. சந்தேகமேயின்றி, இந்தியாவின் தலைசிறந்த கல்லூரிகள். நுழைவுத்தேர்வின் மூலம் சேர்க்கை நடைபெறும்- ஜாயிண்ட் எண்ட்ரென்ஸ் எக்ஸாம் (J.E.E), அகில இந்திய பொறியியல் நுழைவுத் தேர்வுகள் (A.I.E.E.E) இவற்றை சில தனியார் கல்லூரிகளும் ஏற்றுக்கொள்கின்றன, ஏ.ஐ.ட்ரிபிள் இ தேர்வினை என்.ஐ.டி-கள் தவிர இன்னும் சில பங்குகொள்ளும் கல்லூரிகளும் ஏற்றுக்கொள்கின்றன, உதா- ஐ.டி- பி.எச்.யு எனப்படும் பனாரஸ் இந்து பல்கலைக்கழகம், தன்பாத் ஸ்கூல் ஆஃப் மைன்ஸ், ஏனைய பல்கலைக்கழகங்கள்.

2. மாநில அரசின் நிதிபெறும் கல்லூரிகள்:
அண்ணா பல்கலைக்கழகம், பாண்டிச்சேரி பல்கலைக்கழகம், ஜவஹர்லால் நேரு பல்கலைக்கழகம் (J.N.T.U) - ஆந்திரம், விஸ்வேஸ்வரய்யா பல்கலைக்கழகம் (V.T.U) - கர்நாடகம், தில்லி பல்கலைக்கழகம் (D.U) மாதிரி மாநில, ஒருங்கிணைந்த பிரதேசங்கள் எல்லாவற்றிலும் ஒரு பல்கலைக்கழகமும், அதன் கீழ் பலக் கல்லூரிகளும் இயங்குகின்றன. இங்கும் கட்டணம் குறைவுதான். சேர்க்கை பெரும்பாலும் பொதுத்தேர்வு மதிப்பெண்கள் மட்டுமின்றி நுழைவுத்தேர்வும் கூடுதலாக அவசியமாகிறது. நம்மூர் போல சில இடங்களில் நுழைவுத்தேர்வை ரத்து செய்தாயிற்று. இவை அடுத்த நிலை. ஐ.ஐ.டி, என்.ஐ.டி அளவிற்கு இல்லாவிட்டாலும், மிகச்சிறந்த கல்வி பாலிக்கும் பல்கலைக்கழகங்களே.

3. தனியார் சுயநிதிக் கல்லூரிகள்:
பிர்லா தொழில்நுட்ப மற்றும் அறிவியல் கேந்திரம் எனப்படும் பிட்ஸ், தாபர் பல்கலைக்கழகம், ஜாதவ்பூர் பல்கலைக்கழகம், மணிப்பால் பல்கலைக்கழகம், வேலூர் தொழில்நுட்பப் பயிலகம் போன்ற தனியார் பல்கலைக்கழகங்கள். இங்கு கல்விக்கட்டணம் சற்றே உயர்வு. ஆனால், கல்வித்தரம் மாநில மத்திய அரசுக்கல்லூரிகளுக்கு சில மாற்றுகள் குறைவே. இத்தகு தனியார் கல்லூரிகளில் இன்ஃப்ராஸ்ட்ரக்ச்சர் எனப்படும் தொழில்நுட்ப வசதிகள், வாழும் சூழல் ஆகியன முதல் தரத்தில் இருந்தாலும், ஆசிரியர்கள் அரசுக்கல்லூரிகளுக்கு நிகராகாது. இங்கு பயிலும் மாணவர்களும் ஏ.ஐ.ட்ரிப்பிள் இ / ஜே.இ.இ ஆகிய தேர்வுகளை சில புள்ளிகளில் கோட்டை விட்டவர்களாகவே இருப்பார்கள்.

நாலாவதாக, இருக்கும் மிச்சசொச்ச கல்லூரிகள் மற்றும் (பணபலத்தால் கல்லூரிகளாய் இருந்து இப்போது) பல்கலைக்கழகங்கள். இவை நமக்கு வேண்டாம். மேற்சொன்ன மூன்று பிரிவுகளில் தமிழக மாணவர்கள் பெரும்பாலும் தேர்ந்தெடுப்பது நம்மூருக்குள்ளேயே இருக்கும் அண்ணா பல்கலைக்கழகத்தின் கீழ்வரும் கல்லூரிகளை மட்டுமே. தமிழர்களின் எண்ணிக்கை பிற ஐ.ஐ.டி/என்.ஐ.டிகளில் மிகவும் குறைவு. விகிதாச்சார அடிப்படையில் பார்த்தாலும் சி.பி.எஸ்.சி எனப்படும் மத்திய பள்ளிக்கல்வி முறையில் பயிலும் மாணவர்களே மெட்ராஸ் ஐ.ஐ.டியின் மாநில ஒதுக்கீட்டு அடிப்படையில் நுழைகிறார்கள். ஒரு உதாரணத்துக்கு, என் கல்லூரியில் என் பிரிவில், மாநில பள்ளிக்கல்வி முறையில் பயின்ற தமிழ் மாணவர்கள் என்னைத்தவிர யாருமே இல்லை. பிற பிரிவுகள் எல்லாவற்றையும் சேர்த்து (70 சொச்சம்) மணிப்பால் பல்கலைக்கழகத்தில் பயின்ற தமிழ் மாணவர்கள் இருநூறு பேரில் மாநில பள்ளிக்கல்வி முறையில் பயின்றவர்கள் கை மற்றும் கால்விரல்களுக்குள் அடங்குபவர்கள் தாம்! ஸ்டேட் போர்ட் மாணவர்கள் ஏன் தேசிய அளவில் பெயர்பெற்ற தரம் உயர்ந்த கல்லூரிகளைத் தேர்ந்தெடுக்க அஞ்சுகின்றனர்?

1. அக்கல்லூரிகளில் சேர மத்திய அரசுப் பள்ளிக்கல்வி முறையில் பயின்றால் மட்டுமே முடியும் அல்லது, பயிற்சி நிலையங்களுக்கு சென்றால் மட்டுமே முடியும் என்ற மாயை. கோட்டா, ஹைதராபாத் முதலிய இடங்களுக்கு சென்று விடுதிகளில் தங்கி நுழைவுத்தேர்வுக்கென படிக்கும் மடையர்கள் உண்டு. அந்த பயிற்சி நிலையங்களில் சேரவே தனித்தேர்வுகள் இருப்பதும், அதற்கு தனி பயிற்சி நிலையங்கள் இருப்பதும் தனிக்கூத்து.

2. அறியாமை. (எந்தெந்த கல்லூரிகளில் எந்தெந்த பிரிவு சிறந்து விளங்குகிறது என்பது வரை தெலுங்கர்கள் கூர்ந்து கவனிக்கின்றனர். அண்மைய வருடங்களில் பி.எஸ்.ஜி, சாஸ்திரா, வேலூர் மற்றும் எஸ்.ஆர்.எம் பல்கலைக்கழகங்களில் சேரும் ஆந்திர மாணவர்கள் அதிகரித்துக்கொண்டே இருக்கின்றனர்) நம் ஆட்களுக்கு எந்தெந்த ஐ.ஐ.டி எந்தெந்த ஊர்களில் இருக்கிறது என்பது கூட தெரியாது. கிராமப்புறங்களில், மாணவர்கள் அண்ணா பல்கலைக்கழகம் தாண்டி சிந்திப்பதே இல்லை. நகர்ப்புற மாணவர்களும் பொத்தாம்பொதுவாக Peer pressure-ஆல் உந்தப்படுகிறார்கள்.

3. அவ்வளவு பாடுபட்டு அங்கு படிக்கவேண்டுமா என்று ஒதுக்கிவிடுதல். இங்கில்லாத எது அங்கிருக்கிறது என்ற அலட்சியம். பேரம் பேசி எப்படியேனும் பிள்ளைகளை கல்லூரிகளுக்கு தாரை வார்த்துவிடலாம் என்ற தைரியம். அங்கு செலவுகள் அதிகமாகும், பிள்ளைக்கு விடுதி சாப்பாடு ஒத்துக்காது போன்ற நொண்டி சாக்குகள். அப்ளிகேஷன்கள் வாங்குவதில் கஞ்சத்தனம்.

4. கல்வி ஆலோசகர்கள் அத்தனை திடமான வழிகாட்டிகளாக இருப்பதில்லை. அவர்களின் வட்டங்களும் மிகக் குறுகலாகவே இருக்கின்றன. பெரும்பாலும், துறையை கண்டுபிடிப்பதோடு அவர்கள் பணியும் முடிந்துவிடுகிறது. கல்லூரிகள் சாளர முறை தேர்ந்தெடுப்பில் நிமிட நேர முடிவின்படி அமைந்து தொலைக்கிறது.

5. கண்காணிப்பு இன்றி பிள்ளைகள் கெட்டுவிடுவார்கள் என்ற பொதுபுத்தி. இது நம்மூரில் கொஞ்சம் ஜாஸ்தி. இல்லாவிட்டால், அடித்து துவைத்து அரசுத்தேர்வில் மதிப்பெண் பெறவைக்கும் இயந்திரபுரிகளுக்கு பிள்ளைகளை நேர்ந்து விடுவதும், லகரங்கள் பல செலவு செய்து வனவிலங்கு காட்சியகம் மாதிரி பிள்ளைகளை துன்புறுத்தும் கல்லூரிகளில் பிள்ளைகளை கொண்டு அடைப்பதும் நடக்குமா?

இதற்கு என்ன தான் தீர்வு? போன பதிவில் சில விளக்கங்கள் இருக்கின்றன. அடுத்த பதிவு என் பார்வையில் இந்திய பொறியியல் கல்லூரிகளின் தரவரிசைப் பட்டியல் . இன்னும் விளக்கமான விளக்கங்களோடு.
__________________________________________________________________________________________________________

4 comments:

kailash,hyderabad 6 December 2009 at 11:54 PM  

arumai.thodarattum nalla pani.

ஹாலிவுட் பாலா 7 December 2009 at 1:12 AM  

முதல்ல உங்களை எதாவது செய்யனும் பாஸ். பல்ப் ஃபிக்ஸனுக்கு பல்பு கொடுத்து போய்ட்டீங்க.

Karthik 7 December 2009 at 9:47 PM  

//ஹாலிவுட் பாலா said...
முதல்ல உங்களை எதாவது செய்யனும் பாஸ். பல்ப் ஃபிக்ஸனுக்கு பல்பு கொடுத்து போய்ட்டீங்க.

yup, i was expecting that one too!

வெங்கிராஜா | Venkiraja 8 December 2009 at 11:08 AM  

போட்டுடுறேன் தல. மிச்சசொச்சங்களைப் போடலாம் என்று பார்த்தேன். கேபிள் அண்ணனின் பதிவு, ட்விட்டர் ஆகியவற்றிலிருந்து சில பேர் வந்து தளம் பூட்டியிருப்பதால், திட்டுகிறார்கள். அதான், முன்கூட்டியே திறந்துட்டேன். பரீட்சை இன்னும் முடியலையே! எனிவே, நன்றி கார்த்தி & பாலா!

நன்றி கைலாஷ். தொடர்ந்து வந்து வாசிக்கவும்.

பாதசாரியின் பால்வீதி by வெங்கிராஜா is licensed under a Creative Commons Attribution 2.5 India License.
Creative Commons License
படங்களையும், பதிவுகளையும் (இங்கென்று மட்டும் இல்லை) மூலப்பதிவின் இணைப்பு தந்து வெளியிடக் கோருகிறேன்.

மின்தூது

Enter your email address:

Delivered by FeedBurner

  © Free Blogger Templates 'Photoblog II' by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP